Tanahun Awaj
Uncategorized

गजल

रामकुमार श्रेष्ठ “फुच्चे” सुर्यपाल, लमजुङ
हाल –दमौली

प्रेम गर्नेहरु किन यता उता मन डुलाऊछन्
न त फक्राउछन नै न त फुल झै फुलाऊछन्

बेला आउदा बिरालो पनि बाघ जस्तै लाग्ने,
कोआफ्नो कोबिरानो अनि संसार भुलाऊछन ।

मुखले त जीवन भर सगै हुन्छु भन्छन र पो,
क्षण भरमै गिर्ने गरि शिखर चुलाऊछन् ।

रुप हेरि नजीक हुने पनि अचम्मका हुन्छन,
थाहा छैन बास्तवीकता खै कैले खुलाऊछन् ।

रातोगुलाव थमाएर भट्टि छिर्दै गर्दा भनियो,
जमाना फेरियो प्यारा सबै यसैगरी झुलाऊछन् ।

Related posts

पठन पाठनको विकल्प खोज्ने बेला भएन र ?-सम्पादकीय

admin

काँग्रेस बैठकमा अधिवेशन सार्ने प्रस्ताव

admin

एसईई पुरानै संरचना र शैलीमा

admin